Sayın(!) Başbakan yine ortalığa inciler saçmışlar ve demişlerdir ki:

«Yıllarca farklı etnik kimlikte olanlar ülkemizden kovuldu. ACABA KAZANDIK MI? Bu aslında faşizan yaklaşımın sonucudur, NE YAZIK Kİ BU HATAYI YAPTIK!»

Sayın(!) Başbakan bu sözlerinizin bir kısmında doğruluk payı vardır.

Neden var açıklayayım.

Sayın Başbakan 2002 seçimlerinden sonra, 2007 Genel seçimlerinde oy oranını arttırarak yüzde 47 oy oranıyla iktidara geldiniz(!)

2009 Yerel Seçimlerinde ise yüzde 38 oy oranıyla, oy oranlarınızda epey bir düşüş söz konusudur, yine de birinci parti konumundasınız(!)

2007/2009 arasındaki zaman dilimi içinde en çok borçlandığımız,

En çok işsizlik oranının arttığı,

En çok özelleştirme adı altında peşkeşlerin çekildiği,

En çok organize D.F. hortumlarının yapıldığı, suç oranlarının arttığı,

En çok Türk Milletinin onuruyla oynandığı,

En çok kadrolaşmanın yapıldığı, en çok memur kıyımının yapıldığı,

En çok baskı ve zulmün yapıldığı, arttığı,

En çok demokrasinin ve hukuk kurallarının çiğnenip, ayaklar altına alındığı,

En çok yargısız infazların yapıldığı,

En çok Masuniyet karinesi kavramının yok edildiği,

En çok alt/üst kimliklerin bizatihi tarafınızdan ortaya atıldığını düşünürsek

Bu «oyyy» lara rağmen ACABA KAZANDINIZ MI?

YÃœZDE 47 VE SONRA YÃœZDE 38, NE YAZIK KÄ° HATA MI YAPTILAR?

Kendi tarihini karalayarak, prim elde etme gibi minik ayak oyunlarıyla, demagojik yaklaşımlarla kimlere yaranmaya çalışılıyor?

Türk Ulusunun tarihinde ne faşist bir eğilim görülmüştür ne de yaşanmıştır!

Sorun Türk Ulusunun karakterine uzak olma ve kendini Türk hissetmeme sorunudur!

Ne yazık ki Nobel Barış ödüllerini alanların, kendi ülkeleri içinde, kendi kimlikleriyle sorunları oldukları için ödül aldıklarını görmekteyiz.
Başbakan Nobel Barış ödülüne oldukça yakınlaşmıştır(!)

…………………

Türkiye'nin AB üyeliğine karşı çıkan Almanya Başbakanı Merkel ile Faransa Cumhurbaşkanı Sarkozy'nin sözlerinin moral bozduğunu söyleyen Baş müzakereci, tehditvari sözleriyle AB'ye gereken dersi verirmiş gibi yaparak kendi kalesine gol atıp, inciler saçmış:

«Rol modeliniz Sayın Başbakan Recep Tayyip Erdoğan mı olsun, Usame Bin Ladin mi olsun?»

Peki, bunu söyleyen kim?

2007 genel seçiminde yüzde 47 oyla, 2009 yerel seçimlerinde oy kaybına uğrayarak yüzde 38 oy almış bir iktidarın genç Baş müzakerecisi Egemen Bağış…

O kadar genç ki(!) bu sözlerin ne anlama geleceğini kestiremeyecek, öngöremeyecek kadar vizyonsuz ve tecrübesiz(!)

Çoluk çocuğun(!) eline oyuncak misali AB yi verirsen «al oyna yavrum; biraz sen oyalan, biraz Türk milletini oyala, oyalattır» diye sonuç aynen bu olur!

İnsanı diğer canlılardan ayıran özelliklerin birisi ve bana göre en önemlisi düşünmektir. Düşünme yetisini ne yazık ki yüce yaratan herkese denk vermemiştir. Bazıları sözün bittiği yerde şiddete başvurur, bazıları ise tehdide. Bireysel şiddet ve tehdit, yasalarımız çerçevesinde suç teşkil eder ve ceza ile sonuçlanır.

Egemen Bağış'ın sarf etmiş olduğu bu sözler AB'ye tehdittir!

Türk Milleti ile alay etmektir!

Türkiye Cumhuriyeti açısından ise son derce talihsiz bir açıklamadır.

Bulunduğu makam itibariyle de bireysellikten çıkar ve temsil ettiği Türk Milleti adına tehdit edilmesi olarak kabul görür.

Atatürk ve Atatürkçü düşünceyi yok etmeye çalışan Avrupa'nın karşısına CIA malı terörist Usame Bin Ladin ile Türkiye Cumhuriyetinin seçilmiş Başbakanının mukayesesi yapılmaktadır ki, bu son derece vahim sözlerdir.

Erdoğan ile Bin Ladin arasına sıkışmış olan, iki düşünce arasında gidip gelen son derece tutarsız bir zihniyetin de göstergesidir!

İşin en ilginç yanı, aslında en vahim yanı, seçilmiş bir başbakan ile teröristi mukayese edecek kadar çaresiz ve gözü dönmüşler tarafından yönetiliyor olmamızdır!

Kendi adamı tarafından terörist ile kendi şahsiyetinin mukayese edilmesi, sanıyorum ki başbakan tarafından hoş(!) karşılanmayacak ve gereken yaptırım (revizyon) uygulanacaktır.

Lider olmak, liderliğe oynamak, erk olmak, erki adam gibi kullanmak «yetenek» işidir ve her kişinin harcı değildir!

Ulu Önderimiz, Liderimiz, Sevgili Atatürk, Atam ruhun şad olsun!

Seni çok özlüyoruz!

Saygılar.

Muhlise Güngör